عشق

روزی آمد که دل بستم به تو،از سادگی خویش دل بستم به قلب بی وفای تو

روزها میگذشت و بیشتر عاشقت میشدم، یک لحظه صدایت را نمیشنیدم غرق در گریه میشدم

روزی تو را نمیدیدیم از این رو به آن رو میشدم!گفتی آنچه که میخواهم باش ، از آنچه که میخواستی بهتر شدم

گفتی تنها برای من باش ، از همه گذشتم و تنها مال تو شدم

روزی آمد که من مال تو بودم و تو عاشق کسی دیگر

اینک تنها اشک است که از چشمان من میریزد

تنها شده ام ، باز هم مثل گذشته همدم غمها شده ام

راهی ندارم برای بازگشت ، به یاد دارم شبی دلم تنها به دنبال ذره ای محبت میگشت

نمیپرسم که چرا مرا تنها گذاشتی ، نمیپرسم که چرا قلبم را زیر پا گذاشتی

میدانستم تو نیز مثل همه …

نمیبخشم تو را …

دیگر مهم نیست بودنت ، احساس گناه میکنم در لحظه های بوسیدنت

نمیبخشم تو را ، این تو بودی که روزی گفتی با دنیا نیز عوض نمیکنم تو را

دنیا که سهل است ، تو حتی نفروختی به کسی دیگر مرا

مثل یک جنس کهنه ، دور انداختی مرا!

نمیدانستم برایت کهنه شده ام ، هنوز مدتی نگذشته که برایت تکراری شده ام

مهم نیست ، برای همیشه تو را از یاد میبرم ،قلبم هم نخواهد، خاطرت را خاک میکنم

تو نبودی لایق من ، تو نبودی عاشق من ، میمانم با همان تنهایی و غم

تو را نمیبخشم ، و اینک روزی آمده که به خاطر تو حتی نمیریزد یک قطره اشکم!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ای کاش ما را با تو پیمانی دگر بود 
ای کاش در قلبم در این زندان دنیا
امید خوش بودن به فردایی دگر بود 
ای کاش در عمق نگاهت با تو بودم 
معنای خوشِ بودن، به سیمای سحر بود 
ای کاش در امواج آبی رنگ دریا 
مرغ مهاجر را فرودی بی خطر بود 
ای کاش با ما اندر این صحرای غربت 
آن شهسوار مست خوبی همسفر بود 
ای کاش در این رنگین کمان باور عشق 
عالم آگه از این سینه ی پرشور و شر بود 
ای کاش در میعادت ای سرشار از احساس
ما را در اوج همصدایی، بال و پر بود 
ای کاش بی همتا کنون بودی کنارم 
تا قلبم از عشق دیگر بر حذر بود 
ای کاش در روز جدایی هر چه جانست 
در آتشت چون ساقه های خشک و تر بود 
ای کاش زین حسن رخ زرین تن عشق 
دل تنها ز فردای خود باخبر بود ....